من اينجام

نشسته ام کنار پنجره

چرا نگاه نکردم؟ 

                               جيلی بيلی های ماری هم انگار دمه دستمه!

ميان جيلی بيلی و نخوردن هميشه فاصله ايست

                                چرا نگاه کردم؟!!

بعد از اين،هر از گاهی يه دونه ميندازم بالا

 ميدانم!...

ماری مرا خواهد کشت

                             به خاطر خوردن جيلی بيليها

پنجره باز و من و سرماخوردگی کهن...

وقتی هاااا ميکنم 

                             دود سفيد مياید بيرون از دهنم

فهميدم! من سردم است!

من سردم است و از گوشواره های منگوله دار بيزارم

من سردم است و ميدانم

که در اوهام سرخ يک شقايق وحشی

جز چندتا جيلی بيلی.... نه!

اصلا هيچ جيلی بيلیی باقی نخواهد ماند...                       

مادرم نيست... کجاست؟

                             به گمانم رفته ريحان بخرد

پس ناهار امروز؟؟ ... ميسازم!

من به اندک ميسازم

                             من نان و جيلی بيلی ميخورم اصلا!

پس چرا آن جيلی بيلی سفيده مزه ی زهرمار ميداد؟

اين دفعه ...

                       من اما اين دفعه قرمز ميخورم!

ميدانم ...

کسی مرا به ماری معرفی نخواهد کرد

کسی شکلات را از من نخواهد گرفت...

                           رنگها را به خاطر بسپار

                           جيلی بيلی مردنيست ....

اما نه!

 تصور نعره های ماری لرزه بر اندامم ميندازد!

چگونه بايستم و ببينم

که شکمبه ام به دست ماری تکه تکه ميشود؟

 بی خيال....

گرچه نعره های ماری وحشتزاست!

                                 من به نعره دگر نخواهم انديشيد

                             که همين جيلی بيلی خوردن زيباست!

                                                                              منگوله (۹/آذر/۱۳۸۳)

                                                ۰۰۰

* جيلی بيلی: شکلات ژلاتينی بدون نشاسته و چربی با چهل طعم خوشمزه...

غلط کرده که ميگه چهل طعم! شمردم ... الکی شلوغش کرده! يه ده تا  رنگ انداخته اين تو فک کرده ما خنگيم!